In onze mooi stad zijn zeer veel betrokken Arnhemmers actief die op hun eigen wijze een bijdrage leveren aan een betere samenleving. In het onderstaande artikel een van deze fantastische initiatieven.

Kickboksen met moeilijk opvoedbare kinderen

Weerbaarheid vergroten, zelfrespect winnen en agressie reguleren. Dat zijn de doelen van de kickbokstrainingen die oud-wereldkampioen Fred Royers elke maandag geeft op expertisecentrum EecEe, een school voor overbelaste jongeren. Maandagochtend kwamen de wethouders Gerrie Elfrink en Luuk van Geffen kickboksmateriaal aanbieden en een potje sparren tegen leerlingen op de school aan de Groningensingel.

Na het overhandigen van bokshandschoenen, scheenbeschermers, bitjes en stootkussens deelde wethouder Van Geffen fanatiek trappen uit aan een leerling. Het is de bedoeling dat de leerlingen rustiger worden van de training en daardoor later de juiste keuzes maken. “Je ziet op de Korenmarkt dat juist de echte kickboksers ruzies uit elkaar halen; zij hebben veel meer zelfbeheersing”, aldus Van Geffen. Volgens hem leren de kinderen situaties daardoor ook beter overzien, wat weer positief zou moeten uitwerken op het plannen en maken van huiswerk.

Afdelingsleider Ria Krul weet dat de leerlingen het aan het begin spannend vonden om mee te vechten omdat ze hun ‘ware ik’ moeten laten zien. “Omdat je tijdens het boksen kwetsbaar bent, word je uitgedaagd te laten zien wie je echt bent. Je kunt je niet anders voordoen. Dat is positief.” Daarnaast ziet ze dat de leerlingen iemand nodig hebben om tegen op te kijken. “Fred Royers is wereldkampioen geweest, hij is voor hen een held.”

De 15-jarige Zlata Pekaric heeft al aardig wat geleerd van de lessen. Vooral op het gebied van agressie. “Als er vroeger vijf meisjes ruzie met mij zochten, sloeg ik ze allemaal kapot. Nu blijf ik rustig en ga ik zelfverzekerd rechtop staan. Stil zijn werkt veel beter.”

Voor Royers is het geen probleem om elke maandag les te geven. “Normaal geef ik les op een echte kickboksschool. Maar deze groep is er zo positief mee bezig, zo krijg ik ook extra energie.”

Gerrie Elfrink kickbokst tegen een leerling. Trainer Fred Royers kijkt toe. - foto Marina Popova

Gisteren, maandag 23 april, behandelde de gemeenteraad een initiatiefvoorstel van Arnhems Belang en de PvdA over de kwestie: dienstverlening van de Stichting Welzijn Ouderen Arnhem (SWOA). Dit naar aanleiding van signalen van Turkse ouderen die hebben aangegeven dat de dienstverlening stil is komen te liggen na het vertrek van een Turkse ouderenwerker. Een alternatief werd niet geboden.

In het voorstel wordt het college opgedragen een brede inventarisatie te doen naar de behoeften en belemmeringen van zowel autochtone als allochtone ouderen. En wel voor 1 oktober 2012. Het doel: aan de hand van de resultaten het Arnhemse ouderenbeleid actualiseren en prestatieafspraken maken met de diverse instellingen voor 2013.

De gemeenteraad heeft het voorstel unaniem aangenomen! Inclusief de onderstaande drie voorstellen van de SP:

1. De ouderen actief betrekken: beleid maken met de groep en praten met de groep. Samen dus.
2. Ruimte voor inbreng van medewerkers: echt ruimte scheppen voor inbreng van de medewerkers binnen de organisatie en daar invulling aan geven.
3. Kritisch kijken naar laagdrempelige inloopvoorzieningen. Deze voldoen (momenteel) niet aan de vraag.

SP-raadslid Desiree Egberts hield gisteren in de raad onderstaande betoog:

Voorzitter,
De SP wil allereerst haar waardering uitspreken voor de initiatiefnemers. Het ouderenbeleid verdient blijvende aandacht en het aantal ouderen dat zorg nodig heeft en zal hebben, groeit snel.

Tegen alle mensen die steeds weer naar de raadzaal zijn gekomen wil ik zeggen: goed dat jullie zo betrokken zijn en jullie stem laten horen op de plek waar dat moet. Wij dienen dat als raad serieus te nemen en daar ook iets mee doen. Dankzij jullie is er nu brede aandacht voor het ouderenbeleid en dat is winst.

Op papier was het goed geregeld voor de ouderen in Arnhem, maar de praktijk blijkt anders. De SP is van mening dat de SWOA een enorme inschattingfout heeft gemaakt door dienstverlening te stoppen en daar niets passends voor terug te geven. Als je je eigen doelgroep goed kent, had je deze reacties kunnen verwachten. Daaruit blijkt weer de afstand van de directie tot werkvloer en de doelgroep.

De SP is blij dat de initiatiefnemers tegemoet komen aan een wens van de SP-fractie. De opdracht aan SWOA om de doelgroep actief te betrekken bij de verdere uitwerking van het beleid: praat en maak beleid met de groep en niet voor de groep. En luister naar de mensen, want door goed te luisteren kun je het antwoord eigenlijk al in de vraag horen. Geef ook zelforganisaties een plaats. Koppel ze aan professionele organisaties.

Daar hoort ook bij dat medewerkers de ruimte krijgen. Daar was Dhr. Arslantas een goed voorbeeld van: ondernemend en gericht op de ouderen met kennis van achtergronden en de belevingswereld van de mensen die hulp nodig hebben. Dit schept een vertrouwensrelatie die zo belangrijk is voor de groep. Dit past ook binnen de gemeentelijke afspraken: Echt ruimte voor de inbreng en invulling van de medewerkers binnen de organisatie en het onderling delen van kennis. Wat organisaties zich daarbij moeten realiseren is dat de mensen op de werkvloer het moeilijkste werk leveren en dat zij daarbij alle steun verdienen die je kunt mobiliseren. Dat de medewerkers van hun instellingen het alleen voor elkaar krijgen in gemengde teams.

Goede hulp aan alle ouderen heeft voor de SP de hoogste prioriteit. Wij zijn in principe ook voorstander van algemeen beleid voor iedereen op basis van gelijkwaardigheid, maar krijgen de indruk dat er wat star mee omgegaan wordt.
Er is ook de afspraak dat er, indien nodig, specifiek beleid komt. Dat is van belang voor de eerste generatie allochtone ouderen. Niet zozeer de aard van de problemen,maar de hulpvraag en benaderingswijze verschilt van die bij autochtonen. Je kunt doelgroepenbeleid niet ineens afschaffen. Dat moet geleidelijk vorm krijgen.

Verder merken wij op dat er op meerdere terreinen vraag is naar laagdrempelige inloopvoorzieningen die daadwerkelijk voldoen aan de vraag. Kijk daar eens kritisch naar.

Tot slot zullen wij instemmen met het voorstel en hopen we dat hiermee op korte termijn passende hulp komt die deze ouderen nodig hebben en dat het vertrouwen hersteld wordt. Want dat is altijd de basis voor goede hulpverlening in een afhankelijkheidssituatie.

Hoe sluit je als organisatie aan bij de vraag van de multiculturele samenleving? Die vraag blijft actueel en hiervoor heb je een lange adem nodig. Maar ook overtuiging en lef om dit als prioriteit te benoemen. Alleen al daarom is dit initiatiefvoorstel zo belangrijk.

Dank u wel voorzitter.
Desiree Egberts

Vandaag verscheen in de Gelderlander, onderstaand artikel over de bevindingen opgedaan met ons meldpunt voor Thuiszorgmedewerkers.

‘Beroep thuiszorgmedewerker is gesloopt’

Extra aandacht geven aan een oudere die nog thuis woont, is er niet meer bij. Na het opbergen van de strijkplank wacht de volgende client voor de thuiszorgmedewerker.

Thuiszorgmedewerkers hebben het gevoel dat zij de laatste jaren alleen nog maar schoonmaakwerk verrichten. “Hun eerzame beroep is gesloopt. Dat doet mij pijn. Ik vind het schrijnend te zien dat de thuiszorg naar de knoppen gaat, terwijl de medewerkers zich met hart en ziel inzetten”, zegt SP-raadslid Desiree Egberts.

Daarom heeft zij halverwege vorig jaar het Meldpunt Thuiszorg Arnhem ingesteld. “Ik wilde uit de mond van de thuiszorgmedewerkers zelf horen hoe zij de degradatie van hun vak zelf ervaren. Het gaat hun aan het hart dat zij van hun thuiszorgorganisatie niet in de koelkast mogen kijken of er bedorven eten in staat. Ook doet het pijn dat ze hun client niet langer mogen motiveren een bezoek aan het wijkcentrum te brengen. Daar is geen tijd meer voor. Ze moeten stofzuigen, de ramen lappen of strijken.”

En deze mensen hebben volgens Egberts bewust gekozen voor de thuiszorg. “Niet voor een schoonmaakbedrijf waarbij je gebouwen schoonmaakt of gevels reinigt. Zij kiezen voor de thuiszorg, omdat ze met mensen willen omgaan, mensen die hulp nodig hebben.”

In 2007 is een deel van de thuiszorg overgeheveld naar de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning).

Clientgebonden taken blijven bekostigd worden door de AWBZ. Via een aanbesteding voor het WMO-gedeelte bepaalde de gemeente Arnhem dat thuiszorgbedrijven personeelsleden in twee categorieen moesten aanstellen. Een functie FWG 10 waarbij het accent op het schoonmaken ligt en een, de FWG 15, waarbij de medewerkers ook een signaleringsfunctie hebben en de client leren zijn eigen huishouding bij te houden.

“Het zou fiftyfifty verdeeld worden. Maar ik heb nog geen enkele medewerker gesproken die de functie FWG 15 heeft, terwijl de thuiszorgorganisatie daar wel het geld voor krijgt. Dat komt niet bij de medewerker terecht. Ik vind dat de gemeente verzuimd heeft dit te controleren”, zegt Egberts, die hierover recentelijk ook vragen heeft gesteld aan het college van burgemeester en wethouders.

Zij vindt dat bij een nieuwe aanbesteding van het thuiszorgwerk elke werknemer moet worden ingeschaald op basis van FWG 15.

“Wie dat niveau nog niet heeft, moet bijgeschoold worden. Maar deze medewerkers moeten meer kunnen doen dan alleen schoonmaken. We willen immers dat ouderen zolang mogelijk zelfstandig thuis blijven wonen. In preventief opzicht leveren deze thuiszorgmedewerkers daaraan een belangrijke bijdrage.” Het onderzoek heeft tot op heden tientallen reacties opgeleverd van verontruste medewerkers. Via het meldpuntthuiszorg.nl, telefoontjes en bezoeken aan het SP-pand in Malburgen-West. “De moeilijkheid is dat deze mensen van hun vak houden, het zijn geen klagers. Maar anoniem willen zij zich wel uitspreken. Het is echter een lastige doelgroep om te bereiken. Ze hebben niet een kantoor van waaruit ze werken.”

Een van de opvallendste klachten vindt Egberts het gegeven dat steeds vaker studenten als thuishulp worden ingezet. “Daarmee geef je een verkeerd signaal af. Niets ten nadele van de studenten, maar voor hen is het een bijbaantje. Het gaat hun niet om de mensen, maar om het geld dat zij zo kunnen verdienen.”

Desiree Egberts bij het SPand, foto: Marina Popova

‘In de vakantie moet ik mijzelf vervangen’

Een stortvloed aan reacties leverde het SP-meldpunt voor werkers in de thuiszorg op. Volgens raadslid Desiree Egberts is vervanging bij ziekte en vakantie een veelvoorkomend probleem.

“Wij kregen een reactie van iemand die zichzelf verving in haar vakantie. Maar zij had ook collega’s gesproken die twee tot drie weken geen hulp in huis hebben gehad. Omdat er niemand beschikbaar was.”

Enkele mensen meldden dat zij naar clienten waren gestuurd die andere, bijvoorbeeld lichamelijke zorg nodig hadden. “En daar worden zij niet voor betaald. Zij zijn immers hulp in de huishouding”, zegt Egberts. Een andere belangrijke klacht is dat na herindicatie een client vaak een tot twee uur hulp in de week minder krijgt. “Maar de situatie van de client is niet veranderd. Dat betekent dat hetzelfde werk in minder uren moet worden gedaan. Daardoor blijft er inderdaad alleen tijd over voor schoonmaakwerk. Van veel thuiszorgmedewerkers kreeg ik het verzoek aan de politiek duidelijk te maken dat thuiszorg meer is dan schoonmaakwerk”, legt Egberts uit.

Een probleem vinden medewerkers het verder dat er nauwelijks tijd of ruimte is voor scholing of werkoverleg. ‘Je kunt weinig ervaringen met elkaar delen, ik heb het idee dat best veel mensen daar behoefte aan hebben’, aldus een reactie van een thuiszorgmedewerker. De medewerkers voelen zich volgens Egberts aan hun lot overgelaten. “Ze waren blij dat ze via het meldpunt hun hart konden luchten.”

Doordat veel medewerkers tijdens de overgang van de AWBZ naar de WMO in functie zijn teruggezet, is ook de salarisschaal lager geworden. “Thuiszorgmedewerkers verdienen gemiddeld negen euro per uur en krijgen geen fulltime contract waardoor ze geen kostwinner kunnen zijn. Dergelijke verhalen ben ik ook veel tegengekomen.”

Eigen schuld of niet, echt iedereen kan in de schulden komen en hulp nodig hebben. Het gebeurt steeds vaker dat mensen in de schulden komen en de problemen die daarmee gepaard gaan worden steeds complexer. Problematische schulden zijn van grote invloed op het welzijn van mensen. Denk aan stress, ziekte, huiselijk geweld en sociaal isolement.

Mensen met schulden proberen vaak (te) lang zelf allerlei oplossingen te vinden en vullen het ene gat met het andere. De zorgen lopen dan op en uit angst voor weer een rekening of aanmaning wordt de post maar niet meer opengemaakt. Ook schaamte speelt een rol bij het te lang wachten met zoeken naar hulp. Het gevolg: nog grotere problemen.

Preventie is daarom noodzaak. Schulden zijn niet enkel een persoonlijk probleem maar zeker ook een maatschappelijk probleem. Een preventieve aanpak waarin mensen (financiele) vaardigheden aanleren is een goede stap in de juiste richting. Daarom is de SP positief over de preventieve en activerende schulddienstverlening. Waarbij niet slechts wordt gekeken naar de schuld zelf, maar ook naar de achterliggende problemen.

Preventie begint al vroeg, bij jongeren. Jongeren financiele kennis bijbrengen is goed, maar niet voldoende om ze ook echt financieel bewust te maken. In het consumptiegedrag van jongeren, blijkt vooral status een belangrijke factor. Het is daarom belangrijk dat weerbaarheid en leren omgaan met de verleidingen van nu ook worden aangeleerd.

De SP wil graag extra aandacht vragen voor een aantal groepen. Om te beginnen de zwerfjongeren. Zij krijgen een uitkering die niet toereikend is om iets te kunnen doen aan hun schulden en zo hun leven weer op te bouwen. Het resultaat is vaak dat de schulden zich juist opstapelen. Het zou goed zijn als de schulden van deze jongeren voor een aantal jaar bevroren worden zodat ze de rust hebben om hun situatie stabieler te maken.

De tweede groep is de dak- en thuislozen die extra ondersteuning nodig hebben. Deze groep heeft behoefte aan intensievere begeleiding, toegankelijke en laagdrempelige hulpverlening en langdurige nazorg.
Tot slot vraagt de SP al geruime tijd aandacht voor de GGZ-groep. Ook deze groep heeft baat bij een andere aanpak. Dat vraagt om getrainde medewerkers die de problematiek kunnen herkennen. De wethouder heeft inmiddels, na vragen van de SP, toegezegd hier extra aandacht te schenken met effectieve schulddienstverlening.

Dankzij de SP is de zogeheten “Vroeg Eropaf” methode toegevoegd aan de nota schuldhulpverlening (zie toelichting). Een werkwijze die als doel heeft een doelgroep te bereiken die met huisuitzetting wordt bedreigd, maar die niet bij de reguliere hulpverlening terechtkomt. Deze mensen kampen vaak met hardnekkige, meervoudige problemen (op financieel, emotioneel en sociaal gebied) en hebben dikwijls weerstand tegen de hulpverlening. Hun vertrouwen in de hulpverlening moet langzaam (weer) worden opgebouwd.

Ook op verzoek van de SP, is de nota uitgebreid met de zogeheten “Eigen Krachtconferenties”. De SP is hier erg content mee omdat dit een preventieve werkwijze is. De hardnekkigheid van schuldproblematiek maakt het soms moeilijk een passend en sluitend hulpaanbod te kunnen bieden vanuit de maatschappelijke dienstverlening. De “Eigen Krachtconferenties” zijn dan een goede aanvulling.

De SP is blij dat het college de toevoegingen serieus heeft meegenomen in de nota en heeft daarom voor de nota gestemd. Wel heeft de SP nog gewezen op het Lenteakkoord waarin is afgesproken dat er geen of slechts korte wachtlijsten mogen zijn voor schuldhulpverlening. We vragen ons af of er voldoende budget is om dat en de nieuwe werkwijze te realiseren. Mocht het niet haalbaar blijken te zijn, dan dient de raad vroegtijdig geinformeerd te worden.

*Toelichting: tijdens de besluitvormende raadsvergadering op 27 februari jl. is de Meerjarennota ‘Activerende schulddienstverlening’ 2012-2015 door de raad aangenomen. Deze nota beschrijft een nieuwe aanpak van de schuldhulpverlening in de komende jaren.

De SP is blij met het resultaat dat behaald is tijdens de onderhandelingen tussen de gemeente en de vakbonden over de gevolgen van de reorganisatie. De komende jaren zal de vorm en omvang van de gemeentelijke organisatie wijzigen.

Met de vakbonden heeft de gemeente Arnhem overeenstemming bereikt over een Sociaal Plan om de gevolgen van de bezuinigingen en reorganisatie te kunnen opvangen. Het doel van het Sociaal Plan is om de gemeente (als werkgever) en de medewerkers meer mogelijkheden voor mobiliteit te bieden. Niemand wordt als gevolg van de reorganisatie ontslagen. Het Sociaal Plan loopt tot eind 2016.

De gemeente wordt een kleinere, dienstverlenende organisatie die minder werk zelf uitvoert. De bezuinigingen maken inkrimping en aanpassing van de gemeentelijke organisatie noodzakelijk. De gemeente schrapt daarbij circa 300 arbeidsplaatsen. De gemeente Arnhem wil voorkomen dat naast oudere medewerkers met grote kennis en ervaring ook jongere, talentvolle medewerkers weggaan. Volgens de huidige spelregels zouden de jongere medewerkers met een kort dienstverband bij de overheid als eersten worden getroffen door de reorganisatie. Zij zijn juist hard nodig als medewerker van de nieuwe organisatie.

Sociaal Plan voor gemeente Arnhem

300 arbeidsplaatsen weg, behoud jongere medewerkers voor nieuwe organisatie

Met de vakbonden heeft de gemeente Arnhem overeenstemming bereikt over een Sociaal Plan om de gevolgen van de bezuinigingen en reorganisatie te kunnen opvangen. De werkgelegenheid van alle medewerkers is gegarandeerd tot eind 2016. Het zo snel mogelijk vinden van ander werk binnen of buiten de gemeentelijke organisatie staat centraal. De gemeente krijgt daarbij de ruimte om de 1.400 volledige arbeidsplaatsen die overblijven in de nieuwe gemeentelijke organisatie zo goed mogelijk in te vullen. De komende jaren verdwijnen er circa 300 arbeidsplaatsen, maar er gaan later nog meer oudere medewerkers met pensioen. De gemeente wil jongere medewerkers behouden voor de nieuwe organisatie. Daarom wordt voorkomen dat zij bij de reorganisatie moeten afvloeien.

De gemeente wordt een kleinere, dienstverlenende organisatie die minder werk zelf uitvoert. De bezuinigingen maken inkrimping en aanpassing van de gemeentelijke organisatie noodzakelijk. Daarnaast wil de gemeente zich ontwikkelen tot een organisatie die het kleinere takenpakket uitvoert met de meeste resultaten voor de stad. De gemeente schrapt daarbij circa 300 arbeidsplaatsen onder directeuren, leidinggevenden, beleids- en ondersteunende medewerkers. Door de ‘grijze golf’ gaan de komende jaren veel medewerkers in opgeteld circa 400 arbeidsplaatsen met pensioen.
De gemeente Arnhem wil voorkomen dat naast deze oudere medewerkers met grote kennis en ervaring ook jongere, talentvolle medewerkers weggaan. Volgens de huidige spelregels zouden de jongere medewerkers met een kort dienstverband bij de overheid als eersten worden getroffen door de reorganisatie. Zij zijn juist hard nodig als medewerker van de nieuwe organisatie. In het Sociaal Plan zijn afspraken gemaakt om hen voor de gemeente te behouden.
Het doel van het Sociaal Plan is om de gemeente (als werkgever) en de medewerkers meer mogelijkheden voor mobiliteit te bieden. Niemand wordt als gevolg van de reorganisatie ontslagen. Het Sociaal Plan loopt tot eind 2016. In deze hele periode behouden de medewerkers hun werk, in of buiten de gemeentelijke organisatie. Boventallige medewerkers worden zo snel mogelijk herplaatst binnen de gemeente of elders.

Passend werk
Voor iedere medewerker wordt beoordeeld wat passend werk in de nieuwe organisatie zou kunnen zijn, en wat er nodig is om die werkzaamheden te kunnen vervullen. Zoveel mogelijk geldt het principe: ‘mens volgt werk’, dus het aanbod van werk is bepalend. Bij de plaatsing gelden criteria als belangstelling, geschiktheid / kwaliteit, ervaring en leeftijd. Het passende werk kan liggen op het salarisniveau dat de medewerker nu heeft, of een of twee schalen onder het huidige salarisniveau.
Met dit Sociaal Plan wil Arnhem de noodzakelijke bezuinigingen en de aanpassing van de organisatie realiseren zonder gedwongen reorganisatie-ontslag en met het perspectief dat de gemeente de gewenste dienstverlening kan blijven bieden aan de stad en de inwoners.

Solidariteit
Johannes Kon is voorzitter van de werknemersdelegatie (in de Commissie voor het Georganiseerd Overleg) die heeft onderhandeld over het Sociaal Plan. “De met name wat oudere vakbondsleden hebben de solidariteit weten op te brengen om hun jongere – maar even enthousiaste en ambitieuze – collega’s voor de toekomst van de organisatie van de gemeente Arnhem te kunnen behouden. Hierover ben ik erg opgelucht. Voor de oudere collega’s is het een relatief klein offer, waar een goede werk- en salarisgarantie tegenover staat”, zegt hij.

Tijdens de raadsvergadering gisteren (30 januari) is met grote meerderheid besloten dat de tippelzone voor onbepaalde tijd open blijft. Het project Next Step blijft bestaan en wordt aangeboden aan alle prostituees in de zorgzone. Alleen in uitzonderlijke gevallen worden er nieuwe pasjes verstrekt.

Desiree Egberts, raadslid voor de SP, leverde tijdens de raadsvergadering de onderstaande bijdrage over de zorgzone. Een pleidooi:

Voorzitter,

Desiree Egberts

In December 2011 diende de SP fractie een initiatiefvoorstel in dat betrekking had op bestrijding van eenzaamheid bij ouderen en overbelasting bij mantelzorgers. In het voorstel Welzijn op recept werd integrale samenwerking tussen huisartsen en welzijnsorganisaties voorgesteld. Een vernieuwende aanpak.

Het initiatiefvoorstel werd enthousiast overgenomen door het college en nu heeft ook de raad ingestemd met het voorstel budget te reserveren voor deze aanpak! Een mooi resultaat. Daar is de SP blij mee.

Welzijn op recept
Gezondheidsproblemen staan vaak niet op zich. Vaak is er ook een directe link met sociale problematiek of een ongezonde leefstijl. De huisarts is meestal de voornaamste zorgverlener. Ouderen komen bij de huisarts met (psychosociale) klachten die niet verholpen kunnen worden met enkel medicijnen. Om ze werkelijk verder te helpen is het daarom belangrijk dat de problemen bij de kern worden aangepakt. Dit vraagt om een nieuwe manier van doorverwijzen vanuit de eerstelijns gezondheidszorg, namelijk om een uitbreiding met welzijn op recept.
De SWOA (Stichting Welzijn Ouderen Arnhem), aangewezen als partner, vult hiermee haar rol als voorliggende voorziening beter in en speelt in op het uitgangspunt van de WMO dat welzijn zorg moet vervangen. Succesvolle inzet vanuit welzijn op recept draagt bij aan de activering en participatie van groepen ouderen en ondersteunt deze ouderen in hun zelfstandig functioneren. Daarnaast draagt welzijn op recept bij aan het organiseren van integrale samenwerking tussen welzijn en de eerstelijns gezondheidszorg.

Mantelzorgers en maatjes
Kwetsbare, eenzame, of sociaal geisoleerde ouderen zijn moeilijk benaderbaar. Mantelzorgers met (dreigende) overbelasting vragen niet gauw om hulp bij een welzijnsorganisatie. Vaak is een huisarts wel op de hoogte van hun klachten, die niet slechts fysiek zijn. Het recept dat een huisarts dan kan voorschrijven is: een getrainde vrijwilliger, een maatje die op bezoek gaat bij de oudere in kwestie. Deze vrijwilliger werkt vanuit de principes van de informele zorg binnen SWOA en kan terugvallen op een professionele begeleider of coach. De vrijwilliger gaat behalve op bezoek ook op zoek mogelijkheden tot het verhogen van het welbevinden en het versterken van de zelfredzaamheid van de oudere. Deze mogelijkheden worden omgezet in gerichte acties die de mantelzorger zelf uitvoert met steun van de vrijwilliger. Er wordt actief gezocht en toegewerkt naar een netwerk rondom de mantelzorger.

Welzijn op recept onderscheidt zich hiermee nadrukkelijk van eerdere initiatieven zoals het consultatiebureau voor ouderen (cbo) dat zich richtte op alle ouderen in een bepaald gebied, zonder te weten of er sprake was van achterliggende problematiek. Daardoor werden juist kwetsbare ouderen, allochtone ouderen of eenzame ouderen niet bereikt. Welzijn op recept kan, met inzet van de eerste lijn, juist die groepen beter bereiken!

Dankzij een amendement van de SP wordt er 50.000 euro gereserveerd om in Arnhem een Vriendenhuis te starten.

Uit een onderzoek dat stichting MEE uitvoerde voor de gemeente is gebleken dat mensen met psychische problemen niet goed in beeld zijn te krijgen. Daarnaast is het zo dat de groep die het meest getroffen wordt door de pakketmaatregel AWBZ 2009 de mensen zijn met een psychische beperking. MEE adviseert in haar onderzoek om laagdrempelige ontmoetingsplekken voor deze groep te realiseren.

Vorig jaar al stelde de SP schriftelijke vragen over de pakketmaatregel en diende tevens een motie in met het verzoek om MEE vooral ook actief mee te laten werken en denken over oplossing. Het Vriendenhuis gaat er zeker voor zorgen dat hulp en budget ook daadwerkelijk terechtkomt bij de mensen die de dupe zijn geworden van de maatregel.

Vriend GGZ zet zich in om mensen met een psychische of sociale beperking een volwaardige plek in de maatschappij te geven. Vriendenhuizen worden opgezet en gerund door veelal (ex)clienten uit de psychiatrie of verslavingszorg. Naast de scholing die zij krijgen kunnen ze aan het werk in het Vriendenhuis: een laagdrempelig zorghotel is voor mensen die het psychisch of sociaal moeilijk hebben of die geen thuis hebben of tijdelijk niet thuis kunnen zijn. Mensen kunnen er voor kort of langere tijd verblijven en kunnen gebruikmaken van dagbesteding of ze kunnen er aan het werk.

De doelstelling is dat 50 procent van de betaalde functies bij Vriend GGZ ingevuld worden door ervaringsdeskundigen. In Velp, waar het eerste vriendenhuis is begonnen, is dit in 2011 waargemaakt. Er zijn een aantal mensen vanuit een uitkeringssituatie (bijstand, WAO) betaald aan het werk gegaan als begeleider of in de administratie.

Vriend GGZ laat zich leiden door ervaringskennis en professionele kennis en levert echte vraag gestuurde zorg. Dit sluit goed aan bij Welzijn Nieuwe Stijl waarbij een beroep wordt gedaan op de eigen kracht van mensen die hulp nodig hebben. Vriend GGZ heeft geen dure managers in dienst. Ook wordt er geen geld gestoken in grote kantoorgebouwen. Daarnaast is Vriend GGZ wel een AWBZ-erkende instelling en wordt er voldaan aan de kwaliteitseisen die er door zorgverzekeraars gesteld worden.

Zie voor meer informatie: www.vriendggz.nl

Afgelopen maandag stond het besluit tot regionale samenwerking inzake de uitvoering van de gemeentelijke taken uit de Leerplichtwet en de wettelijke taken op grond van de Regionale Meld- en Coordinatiefunctie voortijdig schoolverlaten op de agenda. Een mond vol, maar wel een nieuw bruikbaar instrument in de strijd tegen ongeoorloofd verzuim en een middel om voortijdig schoolverlaters (VSV-ers) in de peiling te krijgen en te begeleiden.

VSV aanpak Arnhem
Jongeren met een startkwalificatie op zak vergroten hun kansen op de arbeidsmarkt. Scholen, gemeenten en OCW gaan daarom door met de ‘Aanval op Schooluitval’. Dat is nodig om de doelstellingen voor de komende jaren waar te maken. Ook in Arnhem wordt daar hard aan gewerkt. Zo is het percentage van 5,9% voortijdig schoolverlaters in 2005/2006 omlaag naar 4,8% in 2009/2010. Het verschil met het landelijk gemiddelde is ook iets kleiner geworden (-0.1%), al blijven we daar nog wel 1,8% van verwijderd. Er is dus nog veel werk te verzetten, wil Arnhem ook rond het landelijk gemiddelde uitkomen. Het inzetten op een regionale aanpak kan hierbij een mooi extra hulpmiddel zijn. Ter vergelijking, in Nijmegen is het percentage VSV-ers het gelopen jaar weer toegenomen.

Eenduidige werkwijze
Scholen, vooral die in het voortgezet onderwijs en middelbaar beroepsonderwijs, geven onderwijs aan kinderen / jongeren uit meerdere gemeenten. Het is voor kinderen / jongeren en hun ouders moeilijk te begrijpen dat de dienstverlening voor deze jongeren allerlei verschillen kent. Ook voor scholen en andere partners (bijvoorbeeld jeugdzorg, Openbaar Ministerie) zijn deze verschillen moeilijk hanteerbaar. Door de dienstverlening onder te brengen in een regionaal bureau kan er een eenduidige werkwijze worden georganiseerd en kunnen er ook uniforme afspraken worden gemaakt met scholen en andere samenwerkingspartners.

De komende maanden gaan de 9 omringende gemeenten Duiven, Lingewaard, Overbetuwe, Renkum, Rheden, Rijnwaarden, Rozendaal, Westervoort en Zevenaar besluiten of zij gaan deelnemen. Gezien het maatschappelijke belang roep ik alle gemeenten op hierover een positief besluit te nemen.

Als je wilt dat er genoeg mensen in de zorg willen werken, moet je het beroep niet afbreken, maar herwaarderen. De vraag van de client moet leidend zijn.

In 2007 is de wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) ingevoerd, o.a. de huishoudelijke verzorging is uit de AWBZ gehaald en hiermee verviel ook het recht op zorg. Onder de WMO bestaat slechts een compensatieplicht om mensen mee te kunnen laten doen in de samenleving. Er moest Europees aanbesteed worden, dus thuiszorginstellingen gingen bezuinigen op het personeel en onder de kostprijs contracten afsluiten om een goede concurrentiepositie te verwerven. De werkdruk werd verhoogd, omdat mensen minder zorguren kregen en de medewerkers moe(s)ten meer werk verzetten in minder tijd. De arbeidsvoorwaarden werden verslechterd, de lonen verlaagd, er kwam een verschuiving naar minder gekwalificeerd personeel. Verder was minder ruimte en geld voor scholing en begeleiding.

Dit zijn ook de meldingen die de SP op het onlangs geopende meldpunt voor thuiszorgmedewerkers ontvangt. Gemiddeld verdient een medewerker maar 9 euro per uur en krijgt geen fulltime contract waardoor je geen kostwinner kunt zijn, er is veel stress door de continue onzekerheid of het contract wel verlengd wordt. De meeste thuiszorgmedewerkers houden het werk maar de omstandigheden demotiveren en ze vragen zich af hoelang ze dit nog volhouden. Het vak huishoudelijke zorg wordt steeds verder uitgehold.

Bij STMG (de grootste thuiszorgorganisatie in Arnhem) moet 65% van het personeel eruit! De medewerkers hebben een tijdelijk contract en dit wordt niet verlengd. Wij kregen hier ook meldingen over en hebben navraag gedaan. Het argument was: de bezuiniging doorgevoerd bij de gemeente. Maar dat is niet juist, er wordt nu niet bezuinigd. Er wordt dus al vooruitgelopen op de landelijke trend van het afbreken van de thuiszorg. Dat mogen we niet laten gebeuren in Arnhem.

Als je wilt dat er genoeg mensen in de zorg willen werken, moet je het beroep niet afbreken, maar herwaarderen. De SP pleit dan ook voor een kleinschalige, menselijk aanpak waarin je de medewerkers hun beroepstrots teruggeeft. Organiseer de thuiszorg op wijk- en buurtniveau, door te werken met kleine zelfstandige teams en vaste groepen clienten. Laat de signaleringsfunctie intakt, deze is belangrijk om juist de kwalen vroegtijdig vast te stellen, zodat er ingegrepen kan worden.

Hiermee voorkom je dat mensen te laat naar de huisarts gaan met verergerde klachten. Laat de indicaties los zoals ze nu zijn, kijk echt gericht naar wat mensen nodig hebben en geef de medewerkers de vrijheid hierin. Zij kennen de client en weten precies wat iemand op dat moment nodig heeft.

Stimuleren van zelfredzaamheid, het netwerk erbij betrekken zijn dingen waar nu geen tijd voor is, terwijl medewerkers aangeven dit belangrijk te vinden. Dit gaat niet vanzelf daarin is scholing heel belangrijk. De vraag van de client moet leidend zijn, niet de organisatie, de productieafspraken of de indicatie. Werk aan het in stand houden van de eigen kracht van mensen, het aanbod moet aanvullend of ondersteunend op de persoonlijke mantelzorg of het netwerk zijn. Oog hebben voor het voorkomen van sociaal isolement en bevorderen van maatschappelijke participatie. Door te investeren in goede preventieve thuiszorg op dit niveau voorkom je een sneller beroep op duurdere zorg , daar is de SP van overtuigd. Dit stelt mensen in staat om veel langer zelfstandig te blijven wonen. Medewerkers geven zelf aan op deze manier te willen werken. En het geeft de thuiszorgmedewerkers plezier in hun werk terug en de waardering die ze verdienen. En laten we stoppen met de Europese aanbesteding! Dit is ook niet nodig omdat thuiszorg onder maatschappelijke diensten valt.

Ons meldpunt blijft geopend voor de medewerkers want er moet nog veel gebeuren:
http://www.meldpuntthuiszorgarnhem.nl/