Tempel voor moderne kunst
Als liefhebber van moderne kunst ben je niet in Londen geweest als je het Modern Tate niet met een bezoek hebt vereerd. Het museum is zelf al een kunstwerk: een voormalige elektriciteitscentrale is op schitterende wijze getransformeerd tot een imposante, zeven verdiepingen tellende tempel voor hedendaagse kunst.

Wo ist der Kunst?
Als je het museum binnenkomt is de eerste reactie: Wo ist der Kunst?
Een gigantische hal, waar vroeger de turbines stonden die Londen van stroom moesten voorzien, dient nu als ontvangstruimte. De kunst bevindt zich in de zalen die bovenop de hal uitkijken. Een panorama-impressie van de Turbinehal vind je hier.

Gratis!
De verbouwing tot museum heeft 132 miljoen Engelse Ponden gekost, maar dat valt in het niet bij de gezamelijke waarde van de kunstschatten die er te zien zijn. Desondanks is de toegang tot het museum gratis. Alleen voor de speciale tentoonstellingen moet betaald worden. De zalen zijn thematisch ingericht en door de enorme omvang van het gebouw en de hoge muren komen de moderne meesterwerken goed tot hun recht.

De Kus

Erg mooi vind ik dit beroemde beeldhouwwerk van Auguste Rodin; De Kus. Er waren ook enkele voorstudies van te zien en er werd achtergrond informatie gegeven. Prima gepast dat er een hele zaal voor dit schitterende werk en haar geschiedenis was ingericht.

Opvallend

Meest opvallend vond ik een zaal die was ingericht met propagandakunst uit de voormalige SovjetUnie. Dat ik hier voor een afbeelding van vier bekende heren sta, wil trouwens niet zeggen dat ik ook achter ze sta: vooral de meest rechtse was een grote boef!

Rita Donagh

Het werk van Rita Donagh kende ik niet. Het museum heeft drie werken van deze Ierse kunstenares in haar collectie:
Counterpane maakte me stil. Het werk is een reactie van de kunstenares op de Troubles in Noord Ierland. De betekenis in de gelaagdheid van dit werk vind ik fascinerend. Over een gruwelijke en harde krantenfoto waarop een slachtoffer van een bomaanslag van de IRA is te zien, heeft ze een van haar eigen lakens geschilderd waarmee ze het slachtoffer mee af lijkt te willen dekken.

Gilbert & George

Gilbert & George waren er ook. Niet met hun blote piemels overigens, daarvoor kun je gewoon bij ons in Arnhem terecht. In het Museum voor Moderne Kunst van ons stadje is in het kader van de expositie: Secrets of the ?90s?
Keuze uit de collectie van het Stedelijk Museum Amsterdam tot 31 mei een werk van Gilbert & George te zien.

Het restaurant
En als je dan toch in het museum bent, breng dan ook een bezoek aan het restaurant op de bovenste verdieping. Naast een schitterend uitzicht over de stad en haar rivier brengen ze ook uitstekend voedsel en een dito bediening. Ze doen er modern sjiek maar houden het uitermate betaalbaar. We vielen met de neus in de boter: een klein legertje zuid-europese stagaires stond klaar om ons van dienst te zijn. Vlak voor wij aan tafel gingen hadden ze nog de nodige instructies en peptalk ontvangen. Het resultaat was er naar: perfecte en uiterst attente bediening. (niet zo vreemd als je bedenkt, dat er voor elk bezet tafeltje een ober rondliep)

Vooraf deelden we:
Manzanilla olives 1.00 pond
Bread and aﯬi 1.10 pond

Als hoofdgerecht koos zij voor:
Baked aubergine with tomato, basil and buffalo mozzarella (8.50 pond)
En ik voor:
Corn-fed chicken breast with truffled potatoes and savoy cabbage (9.50 pond)

Side orders namen we ook:
Buttered courgettes with lemon thyme (2.50 pond)
Chips (2.50 pond)

We spoelden dit lekkers weg met:
Water: 2 keer 330ml Minton still (1.50 pond)
Rode Wijn: 2001 John Armit South African Red STEENBERG WINERY, COASTAL REGION, SOUTH AFRICA (13.00 pond voor een fles)

Voor het dessert nam zij:
Westcombe Cheddar with ale chutney and walnut bread (4.95 pond)
en ik:
Baked chocolate and ricotta tart (4.25 pond)

En we sloten af met:
Espresso (1.55 pond) : ik
Cappuccino (2.00 pond) : zij

Voor iets meer dan 50 pond hebben we met zijn tweetjes werkelijk fantastisch en uitgebreid genoten. De stagaires mogen afstuderen. Wat mij betreft cum laude!